صادق رضازاده شفق

از دانشنامه‌ی اسلامی


رضازاده شفق، صادق

قرن: ۱۴ (۱۳۵۰-۱۲۷۴/۱۲۷۱ ش)

شاعر، نویسنده، روزنامه ‌نگار و مترجم. در تبریز متولد شد و زبان فرانسوى و انگلیسى را در مدرسه ‌ى کاتولیک و امریکایى تبریز فراگرفت. مدتى مدیریت مدرسه ‌ى حیات تبریز را به عهده داشت و در سال ۱۳۲۸ روزنامه‌ ى «شفق» را در تبریز منتشر کرد و در سال ۱۳۳۰ بر اثر سخنرانی هایى که بر علیه استیلاى دولت روس مى‌ کرد از طرف آن دولت به اعدام محکوم شد، پس به استانبول گریخت و از کالج رابرت آنجا به دریافت لیسانس نائل گردید، در سال ۱۳۴۰ به ایران بازگشت و بعد از مدت کوتاهى به برلن رفت و در آنجا موفق به دریافت دکتراى فلسفه شد.

سپس به ایران آمد و در دارالمعلمین عالى به تدریس فلسفه و ادبیات فارسى قبل از اسلام پرداخت. او زبانهاى روسى، فرانسوى، ترکى، آلمانى و انگلیسى را به خوبى مى‌ دانست و در دانشگاه تهران ادبیات فارسى و فلسفه تدریس مى‌ کرد. در اولین دوره ‌ى مجلس سنا و دوره‌ هاى چهاردهم و پانزدهم مجلس شوراى ملى نماینده بود.

وى در تهران درگذشت و در گورستان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.

از آثار اوست: «تاریخ ادبیات ایران»؛ «ایران از نظر خاورشناسان»؛ «ستارخان»؛ تدوین «دیوان عارف»؛ «فرهنگ شاهنامه و ملاحظاتى درباره‌ى فردوسى» و ترجمه‌ هاى: «اسکندر مقدونى»؛ «تاریخ مختصر ایران»؛ «زندگانى داریوش».

منابع